رقص پرواز من

حقیقت را در گلی در دستان تو یافتم, در همان تپش های گرمی که به گلبرگ جان می داد

احساسم به قفسی ست

از تار تنیده شده بر دورم

به تاریکی و تنگی و تنهایی زندانم

به وجود کرمی شکلم...

نزدیک ست که بال گشایم

پروانه ای که آسمان را رنگین می بیند...

آزادی و عشق

آسمان رنگین است

پروانه ها به انتظار پروانه های تازه از بند رها شده...

نوشته شده در شنبه بیست و نهم تیر 1387ساعت 11:8 توسط بالدار سفید |