رقص پرواز من

حقیقت را در گلی در دستان تو یافتم, در همان تپش های گرمی که به گلبرگ جان می داد

صدایی تو را ندا می دهد...

شاید نزدیکتر...

صدایی تو را فریاد می خواند...

قلب ها در درد اند... که چرا دل همدیگر را می شکنند؟؟؟

قلبی هم از سنگ...

صدایی تو را می خواند...

بالدار سفیدت...

دستی به سویت روانه...

از نزدیکتر از قلبت...

بشنو...

بشنو او را...

نوشته شده در چهارشنبه دهم تیر 1388ساعت 7:48 توسط بالدار سفید |